THE EMPTY ROOM

DHOMA BOSH

Belgium, France, 2016

Documentary

60 min

 

 

Script & Directed by: Jasna Krajinovic

Produced by: Julie Freres, Rebecca Houzel, Camille Laemlé

Camera: Joachim Philippe & Benoit Dervaux

Sound: Aymen Sahli

Music: Raf Keunen

 

 

Sabri, Saliha’s son, abruptly left for Syria one day to make the jihad. He was 19. Three months later, Saliha, her husband and her children just as abruptly learnt of his death. Sabri left behind an empty room and devastated relatives. Saliha, in the face of this difficult mourning, decides to take action and mingles with other parents, other mothers whose children left for Syria. Some of them are dead, some others still live and somehow manage to stay in contact with their families. Together they try to understand where this  sudden radicalization comes from and how their children could be enlisted by the jihadist networks so rapidly.

Today, the death of a youth who dies in Syria, as is the case for Sabri, is not legally recorded, the child is presumed absent, presumed dead. How can you mourn in such conditions? From the Belgian parliament to the youths whom she meets in schools, Saliha endeavours to make things happen by witnessing the phenomenon of radicalization, the  action of the recruiters and the fragilities on which it is founded. Jasna Krajinovic filmed this story within the intimacy of the families as well as their public action. With plenty of sensibility, she offers us her viewpoint and gives us the key to grasp the extent of this phenomenon which is crushing us nowadays. In Saliha’s home, we follow this family that is rebuilding itself in the mourning of a vanished son. In the public sphere, we perceive what is striking these families and the potential answers. It’s this double movement which contributes to the force of the film.

 

 

Screening on Thursday 21 Sept - 17:00

@ The Central State’s Film Archive

Belgjikë, Francë, 2016

Dokumentar

60 min

 

 

Skenari dhe regjia: Jasna Krajinovic

Prodhuar nga: Julie Freres, Rebecca Houzel, Camille Laemlé

Kamera: Joachim Philippe dhe Benoit Dervaux

Zëri: Aymen Sahli

Muzika: Raf Keunen

 

 

Sabriu, djali i Salihas, niset befas një ditë për Siri, për xhihad. Ai ishte 19 vjeç. Tre muaj më vonë, Saliha, bashkëshorti i saj dhe fëmijët mësojnë po aq befas, vdekjen e tij. Sabriu ka lënë pas një dhomë të zbrazët dhe të afërmit e tij të shkatërruar. Saliha, përballë këtij pikëllimi të thellë, vendosë të veprojë dhe të bashkohet me prindër të tjerë, nënat e tjera, fëmijët e të cilëve u nisën për në Siri. Disa prej tyre kanë vdekur, disa të tjerë ende jetojnë dhe disi arrijnë të qëndrojnë në kontakt me familjet e tyre. Së bashku ata përpiqen të kuptojnë se nga vjen ky radikalizëm i papritur dhe se si fëmijët e tyre mundën të regjistroheshin në rrjetet xhihadiste aq shpejt.

Sot, vdekja e një të riu që vdes në Siri, siç është rasti i Sabriut, nuk regjistrohet ligjërisht, fëmija konsiderohet i munguar, i supozuar i vdekur. Si mund të mbash zi në kushte të tilla? Nga parlamenti belg, tek të rinjtë që takon në shkollë, Saliha përpiqet që t’i vërë gjërat në lëvizje duke dëshmuar fenomenin e radikalizimit, veprimin e rekrutuesve dhe pikat e dobëta mbi të cilat ai është ngritur. Jasna Krajinoviç e filmoi këtë histori brenda intimitetit të familjeve, si dhe veprimit të tyre publik. Me shumë ndjeshmëri, ajo ofron këndvështrimin e saj dhe na jep çelësin për të kuptuar shkallën e këtij fenomeni që po na gërryen sot. Në shtëpinë e Salihas, ne e shohim këtë familje e cila është duke u rimëkëmbur, ndërkohë që vajton për një djalë të zhdukur. Në sferën publike, ne kuptojmë se çfarë po i godet këto familje dhe përgjigjet e mundshme. Është kjo lëvizje e dyfishtë që kontribuon në forcën e filmit.

 

 

Shfaqjet të Enjten 21 Shtator - 17:00

@ Arkivi Qëndror Shtetëror i Filmit

2017 © IHRFFA. All Rights Reserved.  Legal Notice