“Dikur këtu” integron gjuhën e filmit eksperimental, filmit- ese dhe kinemasë poetike. Regjisori ndërhyn përmes artit të performancës, duke zgjeruar veprimin fizik në imazh lëvizës. I strukturuar në tre kapituj, si një kinematografi polifonike, filmi është xhiruar ne Sheshin Qinghai në perëndim të Kinës.
Kapitulli i parë, Qarku Haiyan, na tregon regjisorin ndërsa ecën në gërmadhat e Fabrikës 221- baza e parë e kërkimit dhe montimit të armëve nukleare- me një paqyrë rrethore të integruar pas kokës së tij. Fjala "WHO" është shkruar me shkrim dore në sipërfaqen e saj. E ndërtuar në 1958 dhe e xjerrë jashtë përdorimit në 1987, fabrika shfaqet e fragmentarizuar: dritare të thyera, hekurudha të ndryshkura, një qiell i gjerë.
Kapitulli i dytë, Qarku Gangcha, na tregon sërish pasqyrën duke shëtitur mes mbetjeve të një kampi pune të themeluar po në 1958-ën. Regjisori ndalon më së fundi përpara një muri të pakapërcyeshëm.
Kapitulli i tretë nuk ka imazh. Dy këngë folklorike kazake që gumëzhijnë në erë, mbartin historinë ikjes dhe migrimit të një populli nomad.
Tre histori: të ndërtuara nga vullneti, të braktisura nga ndryshimi. Fjala “Who” e shkruar në pasqyrë, lexohet si një pyetje- por edhe si përgjigje. Era në shesh thjesht vështron.

Programi Edukim përmes kulturës, forum me nxënës të shkollës së mesme “Andon Zako Çajupi”.