Në 1995-ën artisti i ri norvegjez, Hans Christian Ostrø, udhëton në Indi në kërkim të transformimit kreativ dhe personal. Muaj më vonë, ai rrëmbehet në Kashmir nga grupi militant al- Faran dhe mbahet peng për pesë javë. Gjatë pengmarrjes ai shkruan fshehtas poezi dhe letra, që ia adreson motrës së tij, kineastes Anette Ostrø. Krijimet e shpëtuara pas ekzekutimit të tij, përbëjnë thelbin narrativ të filmit “Mjelma e artë”.
I fokusuar në arkivat personale dhe reflektimet bashkëkohore, filmi riformulon një akt të hershëm, vendimtar, të terrorizmit modern përmes një lenteje intime, të udhëhequr nga personazhi. Ai eksploron temat e identitetit artistik, qëndresës morale, si dhe mundësinë e faljes nën një shtrëngim ekstrem, duke i bërë kështu muajt e fundit të jetës së Ostros një testament personal dhe një meditim të gjerë mbi humanitetin në përballje me dhunën.
